Την Κυριακή 15/09/13 πραγματοποιήθηκε πανελλαδική σύσκεψη της Συνάντησης Πανεπιστημιακών Δασκάλων με μαζική συμμετοχή συναδέλφων από όλα τα πανεπιστήμια της χώρας, η οποία κατέληξε στα ακόλουθα:

Τέσσερα περίπου χρόνια μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας είναι αρκετά, για να πεισθούν ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι ότι το όποιο πρόσκαιρο ξεπέρασμά της θα γίνει αποκλειστικά εις βάρος των εργαζομένων. Βασικές κατακτήσεις που χρειάστηκαν θυσίες και πολυετείς αγώνες για να επιτευχθούν, ανατρέπονται. Τα βασικά δικαιώματα στην εργασία, στην υγεία, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια, καθώς και τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων, θυσιάζονται στο βωμό της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Στο χώρο της Παιδείας όλες οι προωθούμενες θεσμικές παρεμβάσεις – οι οποίες έγιναν δήθεν στο όνομα της ενίσχυσης της ποιότητας και του δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας – δημιούργησαν το κατάλληλο υπόβαθρο προκειμένου να αξιοποιηθεί η κρίση ως άλλοθι για το πλήρες ξήλωμα της όποιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της και την πλήρη υποβάθμισή της στο επίπεδο των εφήμερων απαιτήσεων της αγοράς. Ακόμα και όσοι, καλή τη πίστει, στήριξαν τις «μεταρρυθμίσεις», δεν μπορούν να κρύψουν την απογοήτευσή τους για τη διάψευση των ελπίδων που επένδυσαν στις «καλές προθέσεις» των τελευταίων κυβερνήσεων.

Μετά τη συστηματική υπονόμευση του δημόσιου και δημοκρατικού πανεπιστημίου, είτε μέσω της θεσμικής του αποδιάρθρωσης και της εγκατάστασης ολιγαρχικών θεσμών, είτε μέσω της εξοντωτικής οικονομικής αφαίμαξης, είτε μέσω και της συρρίκνωσής του με το σχέδιο ΑΘΗΝΑ, σήμερα η μνημονιακή πολιτική επιχειρεί ένα συντριπτικό πλήγμα κατ’ ευθείαν στην καρδιά του, στους ανθρώπους του. Αν μέχρι τώρα οι υλικοί όροι για την ύπαρξη του δημόσιου πανεπιστημίου στερεύουν συνεχώς, υπήρχαν πάντα οι άνθρωποί του, που από το περίσσευμα της φιλοτιμίας και με αίσθηση καθήκοντοςπροσπαθούσαν να περιορίσουν τη ζημιά και να κρατήσουν το πανεπιστήμιο όρθιο. Τώρα ένα μεγάλο τμήμα τους, περίπου το 25% του υποστηρικτικού προσωπικού, θεωρείται περιττό και αποβάλλεται. Το Υπουργείο Παιδείας, μάλιστα, παραγγέλλει μια «fast track αξιολόγηση» των αναγκών τους (όταν οι λέξεις χάνουν τελείως το νόημά τους…) με προαποφασισμένο αποτέλεσμα: να «αποδειχτούν» περιττοί 1700 εργαζόμενοι!

Έχουμε καθήκον να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην υλοποιηθεί αυτή η πλήρως καταστρεπτική προοπτική για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Όχι μόνο ως θεμελιώδες ηθικό καθήκον, ως άνθρωποι του πνεύματος, έναντι συναδέλφων, αλλά γιατί μια τέτοια εξέλιξη θα είναι ανεπανόρθωτο πλήγμα στη λειτουργία του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου και, ταυτοχρόνως, μια οπισθοδρόμηση ιστορικού χαρακτήρα.

Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμη σημαντικός λόγος: η διαθεσιμότητα, ως προθάλαμος των απολύσεων του υποστηρικτικού προσωπικού των πανεπιστημίων, αποτελεί προδήλως την πρώτη φάση που ακολουθείται, άμεσα, από τη διαθεσιμότητα – απολύσεις των μελών ΔΕΠ. Και μάλιστα με την ίδια πανομοιότυπη τακτική που εφαρμόστηκε και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση:

• Απολύονται εκατοντάδες συμβασιούχοι συνάδελφοι, διδάσκοντες με βάση το ΠΔ 407/80, και Επιστημονικοί Συνεργάτες των ΤΕΙ. Στα ΑΕΙ, πανελλαδικά, οι πιστώσεις συμβασιούχων διδασκόντων βάσει του ΠΔ 407/80 μειώθηκαν από 270 σε μόλις 21, δηλαδή εκατοντάδες συνάδελφοι (δεδομένου ότι κάποιες πιστώσεις μοιράζονταν) ήδη απολύθηκαν. Χαρακτηριστικά, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου οι πιστώσεις που δίνονται σήμερα επαρκούν για 3,5 θέσεις έναντι 45 που είχαν δοθεί πέρσι, τη στιγμή που ούτε αυτές αρκούσαν για την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου. Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί στα ΤΕΙ με τους Επιστημονικούς Συνεργάτες. Αφού επί χρόνια κράτησαν σε ομηρία τους συμβασιούχους συναδέλφους μας, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες διδακτικές και ερευνητικές ανάγκες των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, σήμερα προχωρούν σε μαζικές απολύσεις, που τις επιχειρούν με αθόρυβο τρόπο.
• Αυξάνουν τον αριθμό των ωρών υποχρεωτικής διδασκαλίας κατά 30%, ένα δείκτη που αποτελεί μέρος μόνο των καθηκόντων ενός πανεπιστημιακού, για να προκαλέσουν τεχνητό πλεόνασμα διδακτικού προσωπικού, πέρα από κάθε επιστημονική λογική, ώστε να προκύψει ο αριθμός των απολύσεων που έχει προαποφασιστεί. Συστηματικές «διαρροές» τον ανεβάζουν στο 40% του υφιστάμενου προσωπικού, ένα εφιαλτικό ποσοστό. Ταυτόχρονα, προαναγγέλλεται μια πιο «τολμηρή» συρρίκνωση της ανώτατης εκπαίδευσης, με νέο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Στη δημιουργία «πλεονάζοντος» διδακτικού προσωπικού θα συμβάλλουν και οι προαναγγελθείσες μαζικές διαγραφές φοιτητών και η μείωση του φοιτητικού πληθυσμού μέσω της επιβολής διδάκτρων σε προπτυχιακούς φοιτητές πέραν των κανονικών εξαμήνων φοίτησης.

Οι διαθεσιμότητες – απολύσεις των μελών ΔΕΠ δεν είναι μια μελλοντική προοπτική. Έχει ήδη αποφασιστεί και συντελείται με πρώτο θύμα τους συμβασιούχους συναδέλφους (ΠΔ 407/80) και τις εξοντωτικές καθυστερήσεις στους διορισμούς εκλεγμένων συναδέλφων που ισοδυναμούν με ματαίωσή τους. Το επόμενο κύμα θα μας χτυπήσει όλους.

Είναι, επομένως, προφανές ότι η μάχη για την απόκρουση των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων των εργαζομένων στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, πέρα από αυτονόητο ηθικό καθήκον, είναι μια κρίσιμη μάχη για να αποκρουστούν οι απολύσεις και στα μέλη ΔΕΠ. Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι η κυβέρνηση θα βρει ισχυρό αντίπαλο στη μάχη αυτή. Οι εργαζόμενοι έχουν ήδη ξεκινήσει κινητοποιήσεις πρωτόγνωρης μαζικότητας, ωριμότητας και αποφασιστικότητας, ειδικά στα πανεπιστήμια που πλήττονται κατά κύριο λόγο. Σημάδια μαζικής αντίστασης εμφανίζονται σε ολόκληρη την Παιδεία και ειδικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το «νέο» Λύκειο που εισάγει η Κυβέρνηση, εκτός από μια πληγή συνεχούς οικονομικής αιμορραγίας για τη χειμαζόμενη ελληνική οικογένεια, απειλεί να συντρίψει και ό,τι έχει απομείνει από την εφηβεία της ελληνικής νεολαίας, σε ένα ατέλειωτο και συνεχή εξεταστικό Γολγοθά. Ταυτοχρόνως, το «νέο» Λύκειο, μέσω της συρρίκνωσης των ΕΠΑΛ και της προώθησης των ιδιωτικών ΙΕΚ, ρίχνει στη μαθητεία και, παράλληλα, εξωθεί εκτός εκπαίδευσης το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που προέρχονται από τις φτωχότερες οικογένειες.

Η προοπτική ενός πανίσχυρου μετώπου παιδείας, ικανού να λειτουργήσει ως έναυσμα για να αναδυθεί ένα πλατύ λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει τις κυρίαρχες μνημονιακές επιλογές και θα σταματήσει τον κατήφορο της παρακμής και εξαθλίωσης στον οποίο σύρεται όχι μόνο η δημόσια εκπαίδευση αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, είναι σήμερα εκτός από αναγκαία και ορατή. Η Συνάντηση Πανεπιστημιακών Δασκάλων, σε συνεργασία με όλους τους αγωνιζόμενους πανεπιστημιακούς, ενταγμένους σε αγωνιστικά σχήματα ή ανένταχτους, συνεκτιμώντας την εγκληματική αδράνεια της ΠΟΣΔΕΠ, θα προσπαθήσει, με όλες της τις δυνάμεις, να σηκώσουν οι Σύλλογοι των μελών ΔΕΠ το δικό τους μερίδιο ευθύνης, σε αυτό τον καινούριο ελπιδοφόρο αγώνα. Ταυτόχρονα, θα στηρίξει κινήσεις συντονισμού της δράσης καθηγητών – εργαζομένων και φοιτητών, σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες, εντός κι εκτός Ιδρυμάτων, για τη συγκρότηση μιας πανελλαδικής Επιτροπής Αγώνα για την Υπεράσπιση της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας.

Πιο συγκεκριμένα προτείνει τα ακόλουθα:

• Άμεση σύγκληση των Γενικών Συνελεύσεων των Συλλόγων μελών ΔΕΠ/ΕΠ με πρόταση για 5θήμερη απεργία και άμεσους στόχους την ανάκληση των διαθεσιμοτήτων των εργαζομένων στα ΑΕΙ, την επαναπρόσληψη των απολυμένων συμβασιούχων διδασκόντων βάσει του ΠΔ 407/80 και των Επιστημονικών Συνεργατών στα ΤΕΙ, τον άμεσο διορισμό των εκλεγμένων συναδέλφων και τη ματαίωση κάθε απόπειρας επέκτασης του μέτρου των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων στα μέλη ΔΕΠ/ΕΠ. Αποφασίζουμε τη στήριξη των διασυλλογικών δράσεων και τον πανελλαδικό συντονισμό τόσο μεταξύ των συλλόγων μελών ΔΕΠ/ΕΠ, όσο και με τους συλλόγους εργαζομένων και φοιτητών σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Προχωράμε σε κοινή δράση με τους καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τους δασκάλους όλης της χώρας.
• Στήριξη των κοινών αγωνιστικών πρωτοβουλιών, της εκδήλωσης του ΕΚΠΑ, την Τρίτη 17/09/13, στις 11:00, στα Προπύλαια και της μεγάλης συναυλίας του ΕΜΠ για τη Δημόσια Παιδεία την Τετάρτη 18/09/13, στις 20:00, στον ιστορικό χώρο του ΕΜΠ, στο Συγκρότημα Πατησίων.
• Oι Σύγκλητοι όλων των ΑΕΙ της χώρας να προχωρήσουν άμεσα σε αναστολή της λειτουργίας των πανεπιστημίων, ως κίνηση διαμαρτυρίας ενάντια σε ένα μέτρο που θα φέρει τα πανεπιστήμια δεκαετίες πίσω. Η κίνηση αυτή αποτελεί στοιχειώδες μέτρο έμπρακτης και ειλικρινούς αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων αλλά και καθήκον στο πλαίσιο του ρόλου που τους έχει ανατεθεί από την πανεπιστημιακή κοινότητα και την κοινωνία.
• Απαιτούμε η Σύνοδος των Πρυτάνεων να αλλάξει άμεσα και ριζικά στάση μπροστά στις επαπειλούμενες απολύσεις, να εγκαταλείψει τον ενδοτισμό στις κυβερνητικές πιέσεις και να πάρει αποφάσεις στην ίδια κατεύθυνση. Καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές στην ιστορία του δημόσιου πανεπιστημίου. Κανενός η στάση δεν θα ξεχαστεί.

Ένα καλύτερο αύριο για το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ξεκινάει σήμερα, μέσα από τους αγώνες μας. Αυτή η κρίσιμη μάχη πρέπει και μπορεί να κερδηθεί!

Οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι καθηγητές του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), με τη στήριξη των αγωνιζομένων επί 3 μήνες δημοσιογράφων, τεχνικών και εργαζομένων της ΕΡΤ, με τη συμπαράσταση των απεργών εργαζομένων του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, καλούν σε συναυλία για τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία Τετάρτη 18/9/2013, ώρα 20.00, στο προαύλιο του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων

Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες,

Εμείς, καθηγητές και εργαζόμενοι στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, σας καλωσορίζουμε στο μεγαλύτερο και αρχαιότερο τεχνολογικό ίδρυμα της χώρας. Σας συγχαίρουμε, φοιτητές, φοιτήτριες και τους γονείς που σας στήριξαν, καθώς γνωρίζουμε καλά, πόσο κοπιάσατε για να κάνετε πράξη το όνειρο σας, να σπουδάσετε σε ένα καλό δημόσιο, διεθνούς κύρους, ελληνικό πανεπιστήμιο.

Σήμερα, την ώρα που στο Ίδρυμα μας ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε το ακαδημαϊκό έτος, να εγγράψουμε τους νεοεισαχθέντες προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του, να αποχαιρετήσουμε τους επιτυχημένους διπλωματούχους του, να αρχίσουμε το νέο πρόγραμμα σπουδών, να ανοίξουμε τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια, συνέβη κάτι περίεργο και δραματικό ταυτόχρονα.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως θέτει σε διαθεσιμότητα 550 εργαζόμενους μας διοικητικούς υπαλλήλους. Δηλαδή το 65% του διοικητικού προσωπικού. Την ίδια στιγμή προαναγγέλλει την διαθεσιμότητα του 40% των καθηγητών, στο επόμενο έτος. Με λίγα λόγια φαίνεται να θέλει να μειώσει το μέγεθος του Πολυτεχνείου στο μισό. Τις οικονομικές δυνατότητες μας τις έχει ήδη μειώσει κάτω από μισό. Τα κονδύλια για τα μαθήματα, για τα κτίρια, για τις βιβλιοθήκες, για τους μισθούς. Παράλληλα απέλυσε τους συμβασιούχους διδάσκοντες, αρνείται επί χρόνια να διορίσει τους νεοεκλεγμένους λέκτορες και καθηγητές, ενώ οι σχολές αιμορραγούν από τις συνταξιοδοτήσεις. Και κάτι χειρότερο από αυτό. Κατέσχεσε πριν λίγο καιρό 30 εκατομμύρια ευρώ, από τα αποθεματικά της έρευνας. Χρήματα που δεν μας είχε δώσει η κυβέρνηση, αλλά είχαμε εξασφαλίσει μόνοι μας ∙  διδάσκοντες, νέοι ερευνητές και η διοίκηση μας, μέσω ευρωπαϊκών ή ελληνικών ερευνητικών προγραμμάτων, χρήματα δηλαδή, που εμείς είχαμε φέρει εδώ, και τα οποία ανακυκλώναμε στις σπουδές, στις υποτροφίες, στις εκπαιδευτικές και ερευνητικές υποδομές.

Και όμως η κυβέρνηση δεν θέλει να μειώσει το μέγεθος του Πολυτεχνείου στο μισό! Καθώς αύξησε τον αριθμό των εισακτέων του. Προγραμματίζει κάτι πολύ χειρότερο. Οι μισοί διοικητικοί, οι μισοί καθηγητές, με ελάχιστους προϋπολογισμούς θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες. Πως θα γίνει αυτό; Προφανώς θα μειωθούν τα μαθήματα, θα σταματήσουν τα δωρεάν συγγράμματα, θα κλείσουν οι βιβλιοθήκες (διαθέτουμε την καλύτερη τεχνική βιβλιοθήκη της χώρας), θα διαλυθούν οι γραμματείες, θα ρημάξουν κτίρια (διαθέτουμε μερικές από τις καλύτερες πανεπιστημιακές υποδομές των Βαλκανίων, στου Ζωγράφου, στην Πατησίων, ένα εξαιρετικό τεχνολογικό-πολιτιστικό πάρκο στο Λαύριο και ένα σημαντικό ερευνητικό κέντρο στο Μέτσοβο), θα διαλυθεί το πρωτοποριακό διαδικτυακό μας κέντρο, θα κλείσουν εργαστήρια και μεταπτυχιακά προγράμματα. Το Πολυτεχνείο εν ολίγοις ωθείται να μετατραπεί σε ένα ίδρυμα μεταλυκειακής κατάρτισης, σε ένα ΙΕΚ. Με εύκολα, γρήγορα πτυχία για ένα σίγουρο άνεργο μέλλον, με ελάχιστους εξαθλιωμένους εργαζόμενους  και καθηγητές και που δεν θα νοιάζονται πως θα διδάξουν, αλλά πως θα επιβιώσουν. Τότε θα σας ζητήσουν και δίδακτρα επιπλέον, καθώς οι σπουδές δεν θα βγαίνουν.  Αυτό δεν θα συμβεί στο μακρινό μέλλον, συμβαίνει τώρα.

Αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες,

Υπό αυτές τις συνθήκες, αποφασίσαμε ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε άλλο, να υπομείνουμε άλλο τον κατήφορο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα απολυθεί και ο επόμενος διπλανός μας μέχρι να έλθει η σειρά μας, πότε θα πάψουμε να έχουμε υπολογιστή, γραφείο, αίθουσα διδασκαλίας, αμφιθέατρο, εργαστήριο έρευνας. Πότε θα καταργήσουμε τις έξι από τις εννιά ιστορικές σχολές του ΕΜΠ, πότε οι φοιτητές μας θα αναγκαστούν να πληρώνουν δίδακτρα για να διδάσκονται. Δεν μπορούμε να φανταστούμε πως είναι δυνατόν, συνάνθρωποι μας που στις 16 Σεπτεμβρίου θα βρίσκονται στον δρόμο, νέοι με παιδιά, με άλλους απολυμένους ή ανέργους στις οικογένειες τους, θα κάθονται λίγο πριν μαζέψουν τα πράγματα από το γραφείο τους, στις γραμματείες των σχολών, να εγγράφουν χαμογελαστοί τους φοιτητές μας, πως οι διδάσκοντες οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι σε λίγους μήνες θα έχουν την ίδια τύχη, θα βρουν το κουράγιο να διδάξουν στα αμφιθέατρα, να σταθούν όρθιοι και αξιοπρεπείς σαν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.

Μα θα μας πείτε: η Ελλάδα έχει ήδη ένα εκατομμύριο ανέργους, η Αθήνα σαράντα χιλιάδες αστέγους στα πεζοδρόμια της, το ένα τρίτο των νοικοκυριών βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, οι μισθοί όσων έχουν την τύχη ακόμη να πληρώνονται έχουν μειωθεί στο μισό ή στο ένα τρίτο. Ναι, έτσι είναι! Και εσείς βρίσκεστε στην ίδια κατάσταση, ο κάθε γονιός από εσάς μπορεί να είναι άνεργος, το κάθε σπίτι κινδυνεύει με πλειστηριασμό, το μηνιάτικο δεν βγαίνει, ούτε οι σπουδές των παιδιών σας. Δεν ξέρετε αν και πως θα καταφέρουν να πάρουν κάποτε το πτυχίο τους.

Το γνωρίζουμε και εμείς, είμαστε άνθρωποι σαν και εσάς, με οικογένειες, με μικρά παιδιά ή με παιδιά που σπουδάζουν. Περάσαμε από τους ίδιους δρόμους, τα ίδια θρανία. Βρεθήκαμε να υπηρετούμε ένα σπουδαίο ακαδημαϊκό ίδρυμα  με ιστορία, με κύρος. Παραλάβαμε από τους δασκάλους μας ένα Πολυτεχνείο γνώσης, επιστημονικής πρωτοπορίας καινοτομίας, έρευνας, δημοκρατίας και αξιοπρέπειας.

Αν κλείσετε για λίγο τα αυτιά σας, στη χαμηλού επιπέδου εγχώρια ειδησεογραφία και αναζητήστε τις διεθνείς κατατάξεις θα δείτε πόσο ψηλά βρίσκεται το ΕΜΠ στον κόσμο. Θα δείτε πόσο σημαντικές είναι οι σπουδές του, πόσο αναγνωρίζονται οι καθηγητές του διεθνώς, πόσο διαπρέπουν οι μεταπτυχιακοί του φοιτητές στα πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ, πόσο ψηλά βρίσκεται το επίπεδο των Ελλήνων μηχανικών μας.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες,

Οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου αποφασίσαμε να σταθούμε με το κεφάλι ψηλά, όχι  μοιραίοι και άβουλοι. Θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές, το ίδιο και καλύτερο Πολυτεχνείο από αυτό που μας παραδόθηκε. Θυμόμαστε και κάτι άλλο: Σε δύο μεγάλες κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας – στον Πόλεμο και στη Δικτατορία – η φλόγα του εμβλήματος του Ιδρύματος, του Προμηθέα Πυρφόρου, έλαμψε σε σκοτάδια. Αυτή τη φλόγα πήρε ο Ελληνικός λαός στα χέρια του και νίκησε. Δεν το ξεχνάμε και σας ζητάμε να έλθετε εδώ, μαζί μας, να σταθείτε δίπλα μας στον ωραίο αγώνα που ξεκινάμε.

Ανοικτή επιστολή…