Τη Δευτέρα 20/10/2025 πραγματοποιήθηκε ανοιχτό Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου ΔΕΠ ΕΜΠ, με θέματα την μεταμεσονύχτια επέμβαση της αστυνομίας στο κτίριο της Πατησίων  και τη σύλληψη φοιτητών που υπερασπίζονταν απόφαση του φοιτητικού συλλόγου της Αρχιτεκτονικής για κατάληψη, τη μέρα μάλιστα της μεγάλης απεργίας ενάντια στο 13-ωρο (που έχει κάνει την Ελλάδα βούκινο σε όλο τον κόσμο) αλλά και για την πρωτοφανή κλήση, από την Πρυτανεία, σε απολογία του Κοσμήτορα της Σχολής Μεταλλειολόγων-Μεταλλουργών Μηχανικών για ένα email ενημέρωσης αναφορικά με μια απόφαση του φοιτητικού συλλόγου, κατά τα ειωθότα της Σχολής, και παράλληλα για τα μέτρα πειθάρχησης και καταστολής που «υποχρεούται» να πάρει.

Τα όσα ακούστηκαν από την παράταξη της Α-ΚΙΜΔΕΜΠ μοιάζουν απίστευτα για συνδικαλιστική παράταξη. Όμως, τη συνεδρίαση παρακολούθησαν πάνω από 50 συνάδελφοι, που ιδίοις όμασι μπορούσαν να διαπιστώσουν προθέσεις και στάσεις.

Ας σταχυολογήσουμε ορισμένα σημεία:

Στην ταύτιση δύο κειμένων, το πρώτο σταλμένο από Αστυνομικό Υποδιευθυντή στις 27-01-2024, την περίοδο των καταλήψεων για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, στο πλαίσιο «επείγουσας ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης», όπως συγκεκριμένα αναφέρεται και το δεύτερο σταλμένο από τον Αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων του ΕΜΠ, η Α-ΚΙΜΔΕΜΠ απάντησε με το επιχείρημα… «δεν είναι αυτό που φαίνεται».

Δεύτερο βασικό «επιχείρημα» για την πρωτοφανή στάση αδράνειας και σιωπής ενός συνδικαλιστικού οργάνου για τις απειλές που δέχεται συνάδελφος που δεν δέχεται τον ιταμό ρόλο του καταδότη στον οποίο, σημειωτέον, ωθούνται όλοι ανεξαιρέτως οι συνάδελφοι και όχι μόνο οι κοσμήτορες, και έκανε το έγκλημα «να δράσει κατά τη συνείδησή του», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ομόφωνη απόφαση της Σχολής Μ.Μ.Μ. εκφράζοντας την αλληλεγγύη της, ήταν ότι για το θέμα δεν πήρε απόφαση το Συμβούλιο Διοίκησης και η Σύγκλητος, παραδεχόμενοι ανοιχτά ότι έχουν καταντήσει το Σύλλογο παρακολούθημα της Διοίκησης,  επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά, την προτεραιότητά τους στην υπεράσπιση της Διοίκησης και όχι των συναδέλφων.

Όταν, μάλιστα, συνάδελφος θεώρησε στοιχειώδη την έκφραση ηθικής και ακαδημαϊκής στήριξης και αλληλεγγύης από το ΔΣ προς τον συνάδελφο Δαμίγο, ανεξάρτητα μάλιστα από τη στάση που πιστεύει κανείς ότι πρέπει να κρατήσει ο Σύλλογος έναντι ενός νόμου που έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων, πάλι ανασύρθηκαν τα γνωστά επιχειρήματα προκειμένου ο Σύλλογος να μείνει αδρανής, μοιραίος και άβουλος, αξιοποιώντας με καθεστωτική λογική την ισχνή πλειοψηφία.

Βλέποντας το ακροατήριο την προκλητική αδιαφορία της Α- ΚΙΜΔΕΜΠ για ένα μείζον θέμα υπεράσπισης ενός μέλους του Συλλόγου, διαμορφώθηκε αυθόρμητα το αίτημα για άμεση έκτακτη Γενική Συνέλευση, το ανώτερο όργανο του Συλλόγου, όπως το Καταστατικό ορίζει. Παρά την αρχική δυσανεξία στην πρόταση, ο Πρόεδρος συμφώνησε σε αυτό. Έλα, όμως, που το «χούι» δεν κρύβεται. Μέλος του ΔΣ του ΣΔΕΠ που ανήκει στην παράταξη της Α-ΚΙΜΔΕMΠ, σε ένα ανεκδιήγητο email, όχι μόνο αρνήθηκε τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, αλλά χαρακτήρισε «κουταμάρες» τις θέσεις της ΔΗΠΑΚ και των Πανεπιστημιακών Δασκάλων και πρόσβαλε κατάφορα συναδέλφους θεωρώντας ότι η Γενική Συνέλευση είναι «για αργόσχολους». Όμως, ο συνάδελφος εκτός από μέλος της Α-ΚΙΜΔΕΠ είναι και μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας και Ηθικής του ΕΜΠ, προσωπική επιλογή του Πρύτανη. O tempora, o mores…

Καλούμε όλους τους συναδέλφους:

• Να ενισχύσουν με την συμμετοχή τους τις συλλογικές μας αντιστάσεις απέναντι στο δυστοπικό παρόν των πειθαρχικών διώξεων μελών ΔΕΠ, φοιτητών και εργαζομένων.
• Να συμμετάσχουν μαζικά και ενεργά στην επόμενη ΓΣ του Συλλόγου.
• Να εγγραφούν μαζικά στο Σύλλογο
• Να βάλουν φρένο στην αντιδημοκρατική και αντισυνδικαλιστική εκτροπή του ΣΔΕΠ ΕΜΠ με την ψήφο τους στις επόμενες εκλογές.

Την Τρίτη 14.10.2025 στις 3 το πρωί, τη μέρα της μεγάλης πανεργατικής απεργίας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα του 13ωρου, με καταδρομική επέμβαση της αστυνομίας συλλαμβάνονται φοιτητές και φοιτήτριες στην Αρχιτεκτονική Σχολή που υλοποιούσαν απόφαση του φοιτητικού συλλόγου για κατάληψη. Οι φοιτητές κρατήθηκαν στη ΓΑΔΑ, μεταφέρθηκαν με χειροπέδες στα δικαστήρια και τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για «διατάραξη της οικιακής ειρήνης» κλπ., όπως ψευδεπίγραφα έχει ονομαστεί η βίαιη προσπάθεια καταστολής κάθε φωνής που αντιστέκεται, κάθε συνδικαλιστικής δράσης. Μάλιστα, κατηγορείται μια φοιτήτρια ότι εξάρθρωσε… το ώμο ενός αστυνομικού των ΜΑΤ. Θα ήταν γελοίο, αν δεν ήταν τόσο τραγικό.

Την ίδια στιγμή καλείται από την Πρυτανεία σε απολογία ο Κοσμήτορας της Σχολής των Μεταλλειολόγων Μεταλλουργών Μηχανικών Δημήτρης Δαμίγος γιατί ενημέρωσε τη Σχολή για μια απόφαση του φοιτητικού συλλόγου, ενώ «καθήκον» του ήταν να την αποτρέψει, καταδίδοντας τους φοιτητές και τις φοιτήτριές του. Η Πρυτανεία δυσφορεί σε κάθε ανεξάρτητη και αγωνιστική κρίση και στάση συναδέλφων, πόσω μάλλον ενός Κοσμήτορα που ανέδειξε δημόσια τις ευθύνες της Διοίκησης στο μείζον πρόβλημα της ασφάλειας της πολυτεχνειακής κοινότητας.

Αν νομίζουν ότι θα φοβηθούμε, πλανώνται πλάνη οικτράν.

Αλλά ήρθε η ώρα κάθε ένας και κάθε μια από εμάς να πάρει θέση. Η Κυβέρνηση και η Πρυτανεία μας θέλει καταδότες φοιτητών, μάρτυρες κατηγορίας σε πειθαρχικά που θα τους στερούν τη φοιτητική ιδιότητα, υποχείρια της εξουσίας. Κανένας να μη υποχωρήσει στη μισαλοδοξία και στην αυταρχική υστερία στην οποία βυθίζεται το Ε.Μ.Π., κανένας να μην κηλιδώσει το πραγματικό βιογραφικό του πανεπιστημιακού δασκάλου με το άγος των φοιτητικών διώξεων και διαγραφών. Ο Σύλλογος μελών ΔΕΠ θα πάρει θέση; Οι κοσμήτορες θα δεχθούν τον ρόλο του καταδότη; Υπάρχουν συλλογικά όργανα διοίκησης; Θα υψώσουν το ανάστημά τους ενάντια στην κατρακύλα του ΕΜΠ; Η ιστορία δεν μπορεί να «ξεγελαστεί». Θα τιμήσει την αντίσταση, όπως έκανε στα λαμπρά παραδείγματα καθηγητών του ΕΜΠ στην κατοχή και στη δικτατορία, θα ρίξει βαριά σκιά στους «καλοθελητές».

Πριν από περίπου 10 μήνες, ο Πρύτανης του ΕΜΠ ευχαριστούσε τον τότε Υπουργό ΠΑΙΘ για τα «τόσα πολλά χρήματα» που «είχε να πάρει το Μετσόβιο πάρα πάρα πάρα πολλά χρόνια». Φαίνεται ωστόσο ότι οι «ευχαριστίες» δεν έπιασαν τελικά τόπο. Το 2025, ο Τακτικός Προϋπολογισμός του ΕΜΠ μειώθηκε σε ποσοστό άνω του 13% σε σύγκριση με το 2024, από 5,067 εκατ. ευρώ σε 4,398 εκατ. ευρώ, όταν οι προβλεπόμενες δαπάνες του τρέχοντος οικονομικού έτους για ΔΕΗ, φυσικό αέριο/ΕΥΔΑΠ/τηλεφωνία, καθαριότητα και φύλαξη λόγω των πληθωριστικών πιέσεων και της αύξησης του κατώτατου μισθού υπερβαίνουν τα 5,244 εκατ. ευρώ (και με το χρέος στη ΔΕΗ να έχει υπερβεί τα 6 εκατ. ευρώ)!

Η οικονομική δυσπραγία είχε άμεσο αντίκτυπο στις Σχολές, καθώς μηδενίστηκαν τα κονδύλια των λειτουργικών δαπανών (πρακτικά, τα χρήματα των Σχολών από τον Τακτικό Προϋπολογισμό αφορούν μόνο σε επικουρικό έργο – και αυτό κουτσουρεμένο, εκπαιδευτικές εκδρομές, catering, κλπ.). Σε αντιστάθμισμα, αποφασίστηκε από το Συμβούλιο Διοίκησης να δοθούν στις Σχολές 0, 5 εκ ευρώ από τον ΕΛΚΕ. Για να συνειδητοποιήσουμε το χάλι το 2010 οι πραγματοποιηθείσες δαπάνες των Σχολών από τον Τακτικό Προϋπολογισμό είχαν ανέλθει σε 8,5 εκατ. ευρώ.

Οι ευθύνες του Πρύτανη είναι προφανείς αλλά δεν είναι -μόνο- προσωπικές. Η πλειοψηφία των συλλογικών οργάνων Διοίκησης, του Συμβουλίου Διοίκησης και της Συγκλήτου τηρεί «σιγή ιχθύος» έναντι της πρωτοφανούς οικονομικής κατρακύλας, αποφεύγοντας κάθε δημοσιοποίηση που μπορεί να ενοχλήσει. Μάλιστα, η πλειοψηφία του Συμβουλίου Διοίκησης συνυπέγραψε ότι η κρατική επιχορήγηση είναι σε αυτά τα επίπεδα υπεραρκετή, πλεονασματική, για τα τέσσερα επόμενα χρόνια! «Σφάξε με αγά μ’ να αγιάσω»…

Θα πρέπει πάντως να αναγνωρίσουμε ότι δεν παρέμειναν απολύτως με σταυρωμένα χέρια. Η Σύγκλητος αποφάσισε κατά πλειοψηφία να εισάγει δίδακτρα στα ΠΜΣ (λες και οι 950 περίπου μεταπτυχιακοί φοιτητές θα μπορούσαν να σηκώσουν την απώλεια των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από την κρατική επιχορήγηση) και να τα διεθνοποιήσει προσδοκώντας σε ορδές ξένων φοιτητών («καλωσήρθε το δολάριο», που έλεγε και μια παλιά ελληνική ταινία). Το δε Συμβούλιο Διοίκησης, επίσης κατά πλειοψηφία, αποφάσισε (παρά την αντίθετη γνώμη των Σχολών του ΕΜΠ, πλην των Σχολών ΠΜ και ΑΤΜ&ΜΓ) να χρεώνει εφεξής τα κόστη εγκατάστασης μεγάλων οργάνων (κάνοντας την αρχή με τα όργανα που αγοράστηκαν από τα «Πανεπιστήμια Αριστείας»), που αποτελούν περιουσία το Ιδρύματος, σε μέλη ΔΕΠ με προσωπικό δάνειο και εγγυήτριες τις επισπεύδουσες Σχολές! Να το πούμε απλά, για να γίνει κατανοητό: για την άσκηση του ερευνητικού κι εκπαιδευτικού έργου μας, θα πληρώνουμε και μάλιστα αδρά, αφού στόχος είναι να μπουν οριζόντιες χρεώσεις στη χρήση των οργάνων, για να αποπληρωθούν τα δάνεια, δημιουργώντας έναν ιδιότυπο δαρβινισμό. Όσοι έχουν ερευνητικά θα έχουν πρόσβαση στον καλύτερο εξοπλισμό του ΕΜΠ. Οι υπόλοιποι συνάδελφοι και οι υποψήφιοι διδάκτορές τους; Έχει ο θεός… Ας ελπίσουμε πως σε επόμενη φάση δεν θα κληθούμε να καταβάλλουμε ενοίκιο για τα γραφεία μας ή να πληρώνουμε από την τσέπη μας ηλεκτρικό και τηλέφωνο (γιατί πολλά άλλα τα πληρώνουμε ήδη…).

Κι εκεί που πιστεύαμε ότι πιάσαμε πάτο, διαψευστήκαμε πανηγυρικά. Όπως μας ενημέρωσε η Διοίκηση με σχετική ανακοίνωση1, καταφύγαμε στην λύση των χορηγών για μερικά κιλά χρώμα, μιας πρώτης τάξης έμμεση διαφήμιση με τον Πρύτανη και Κοσμήτορα Σχολής του ΕΜΠ.

Τελικά πόσο κοστολογείται η αξιοπρέπεια του δημόσιου πανεπιστημίου;

Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τη συνειδητή απαξίωση του δημόσιου πανεπιστημίου, την μέχρι εξάντλησης οικονομική δυσπραγία. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο προσθέτει ολοένα και περισσότερες αλυσίδες, για να προλάβει εκρήξεις. Η επιδεικτική παρουσία αστυνομίας εντός του ΕΜΠ είναι ίσως το πιο κραυγαλέο δείγμα του μηνύματος που θέλει να επιβάλει. Ταυτόχρονα, αναθέτει τον ρόλο του «παιδονόμου» στα μέλη ΔΕΠ και ποινικοποιεί κάθε μορφή συνδικαλιστικής δράσης. Και, βέβαια, στέλνει σήμα στο υπερσυντηρητικό της ακροατήριο διαγράφοντας φοιτητές. Αυτά είναι πια εξόφθαλμα. Εκείνο που είναι ακατανόητο είναι η πλήρης ανοχή και σύμπλευση του Συλλόγου μελών ΔΕΠ με ανοιχτά καταστροφικές για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο πολιτικές, και της Διοίκησης του ΕΜΠ και της Κυβέρνησης. Η υπόθεση του Συλλόγου πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας, ως πρώτο βήμα για να δηλώσουμε «είμαστε εδώ».

Υ.Γ. 1. Αν το Συμβούλιο Διοίκησης και η Σύγκλητος θεωρούν πως θα εξακολουθήσουμε να παράγουμε υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο, ζώντας με όλο και λιγότερους πόρους, να τους θυμίσουμε τη γνωστή ιστορία με τον Χότζα, που ήθελε να μάθει τον γάιδαρό του να ζει χωρίς τροφή. Το τέλος του φουκαρά του γαϊδάρου είναι γνωστό.

Υ.Γ. 2. Υπάρχουν δεκάδες διεθνή άρθρα και αναλύσεις για τις επιπτώσεις των ιδιωτικών χορηγιών στην ακαδημαϊκή ελευθερία αλλά και στην υστεροφημία των ιδρυμάτων, για να αντιληφθεί κάποιος πως δεν είναι η ενδεικνυόμενη λύση. Αλλά, δύσκολα αποφεύγει κανείς τον πειρασμό να μην σχολιάσει ότι, μολονότι ο συνιδρυτής της Nike και η σύζυγός του έκαναν δωρεά 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Oregon Health & Science University για την υποστήριξη της θεραπείας του καρκίνου, δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε φωτογραφία των δωρητών και των αρχών του πανεπιστήμιου με…αθλητικό παπούτσι. Ίσως δεν ψάξαμε αρκετά καλά.