Μια τιμητική εκδήλωση, για σεβαστό πρόσωπο της πολυτεχνειακής κοινότητας, «εν κρυπτώ», με προσκλήσεις για λίγους (δεκάδες οι συνάδελφοι – κάποιοι από τους οποίους μαθητές του – που αναρωτιούνται ποιος όρισε και γιατί δεν ήταν στην «πριβέ» λίστα), με σιδερόφρακτο Πολυτεχνείο και face control, με τετραήμερο λοκ άουτ στο συγκρότημα Πατησίων, με προληπτικές προσαγωγές φοιτητών… Μια εκδήλωση που όπως έγινε προσβάλλει και την πολυτεχνειακή κοινότητα και τον ίδιο τον τιμώμενο…

Μια Σχολή, η Αρχιτεκτονική, που της αρνούνται το δικαίωμα να λειτουργεί όπως θέλει, με τον τρόπο που την έκανε να κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση, δηλαδή ως ένας ζωντανός κοινωνικός χώρος που συλλογίζεται, ερευνά και διδάσκει διαρκώς… Άραγε, τι έγινε το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να χάνεται «καμμιά ώρα μαθήματος», αυτό που προσχηματικά κράδαιναν διάφοροι ενάντια στις καταλήψεις, όταν ο Πρύτανης κλείνει την Αρχιτεκτονική Σχολή διαρκώς και για ψύλλου πήδημα;

Σε άλλη εκδήλωση, στο «πάνω» Πολυτεχνείο, ξανά τα ίδια… Αστυνομικός κλοιός, face control, προσαγωγές και συλλήψεις ακόμη και στην υποψία εκδήλωσης διαμαρτυρίας…

Τα περιπολικά της αστυνομίας μόνιμα παρόντα μέσα στην Πολυτεχνειούπολη, στην είσοδο, με κραυγαλέο-επιδεικτικό τρόπο, με μόνο στόχο την εμπέδωση της αστυνομοκρατίας και την διάχυση του φόβου…

Κάμερες παντού…

Το Πολυτεχνείο στρατόπεδο…

Και ως επιστέγασμα όλων, μόλις αποκαλύφθηκε ότι ο Πρύτανης κατέθεσε έγκληση κατά του συναδέλφου Γιάνη Μαΐστρου – γνωστού για τη συνδικαλιστική του δράση επί δεκαετίες στο ΕΜΠ και πρώην Αντιπροέδρου της ΠΟΣΔΕΠ – για συκοφαντική δυσφήμιση σε συλλογικό κείμενο που υπογράφουν εκατοντάδες παλιοί πολυτεχνίτες και καθηγητές και το οποίο προετοιμάστηκε με πρωτοβουλία μελών του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος!

Εχθρός λαός. Εχθροί οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι στο ΕΜΠ.

Η κυβέρνηση υλοποιεί πλήρως το «όραμά» της για τα πανεπιστήμια...

Το πρωί της Δευτέρας 26.01.2026, όλη η χώρα πληροφορείται παγωμένη το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο της εταιρείας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα που έχει συμβεί λίγες ώρες πριν. Πέντε εργαζόμενες χάνουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας, την οποία – τραγική ειρωνεία – είχαν επιλέξει ώστε να είναι με τις οικογένειές τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα πρώτα πορίσματα της Πυροσβεστικής κάνουν αναφορές σε πολύμηνη διαρροή προπανίου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωσή του σε υπόγειο χώρο του εργοστασίου, όπου και εξερράγη εξαιτίας σπινθήρα από τον ηλεκτρολογικό μηχανισμό. Σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες, υπήρχαν επανειλημμένες αναφορές από εργαζόμενους για έντονη οσμή το περασμένο διάστημα, οι οποίες αγνοήθηκαν.

Η Κυβέρνηση – και τα φίλα προσκείμενα σε αυτή ΜΜΕ – έσπευσαν, όπως συνηθίζουν άλλωστε, να κρύψουν την πραγματικότητα με επικοινωνιακά τερτίπια. Σε χρόνο ρεκόρ, πριν καν οι οικογένειες θρηνήσουν τους ανθρώπους τους, κυβερνητικά στελέχη έσπευσαν να μας πείσουν ότι η Ελλάδα είναι ένας εργασιακός παράδεισος(!) καθώς «… παραμένει σταθερά μεταξύ των 3 ευρωπαϊκών χωρών με τα λιγότερα εργατικά δυστυχήματα στην ΕΕ. Και αυτό αφορά και το 2024 και την περσινή χρονιά…».

Η πραγματικότητα όμως δεν κρύβεται πίσω από τα Greek statistics. Είναι γνωστό ότι η καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων εξαρτάται από τον ορισμό τους, και εκεί εμφιλοχωρούν πολλά μαγειρέματα. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα δεν καταγράφονται οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες στα επίσημα στατιστικά στοιχεία. Η πραγματικότητα αποτυπώνεται με τον πλέον δραματικό τρόπο στην έκθεση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ), η οποία καταγράφει ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών στους χώρους εργασίας με διπλασιασμό σχεδόν των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων το 2025 και υπερδιπλασιασμό των σοβαρών τραυματισμών. Στην κορυφή, μάλιστα, των θανατηφόρων ατυχημάτων βρίσκονται τα τεχνικά επαγγέλματα και ο κατασκευαστικός κλάδος, αριθμώντας περίπου το ένα τέταρτο επί του συνόλου...

Ο πόλεμος είναι θάνατος και καταστροφή για τους πολλούς. Ξέχασε κιόλας η ανθρωπότητα τα 20 εκατ. νεκρών του Α’ ΠΠ; Ξέχασε τα 80 εκατ. νεκρών του Β’ ΠΠ; Και επιτρέπει ξανά το αιματοκύλισμα των λαών; Και επιτρέπει τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης από το εγκληματικό καθεστώς του Ισραήλ; Το βαρύ φόρο αίματος που πληρώνουν οι λαοί στην Ουκρανία στον βωμό των ιμπεριαλιστικών σχηματισμών, στον εμφύλιο του Σουδάν ή της Υεμένης και των δεκάδων άλλων ενεργών συγκρούσεων παγκοσμίως (περίπου 60, ο υψηλότερος αριθμός από το τέλος του Β’ ΠΠ); Ότι μετά τον πόλεμο του Κόλπου («για την ασφάλειά τους», τάχα), οι Αμερικανοί ετοιμάζουν νέο πόλεμο με το Ιράν, πατώντας στον αυταρχισμό του καθεστώτος; Ο πόλεμος – σε κάθε μορφή του – δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο σκοτωμένα παιδιά, σακατεμένοι άνθρωποι, καταστροφή κόπων και τόπων, και ανείπωτη πίκρα.

Ο πόλεμος είναι πλούτος για τους λίγους. Το παγκόσμιο στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα βλέπει πρωτοφανή εκτόξευση των κερδών και συσσώρευση πλούτου -προερχόμενου προφανώς από δημόσιο χρήμα – ειδικά την τελευταία πενταετία, ενώ οι Ισραηλινές εταιρείες έχουν πλέον περάσει από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας, όπως η εκπρόσωπος του ΟΗΕ Francesca Albanese έχει ονομάσει¹. Ευρωπαϊκές βιομηχανίες όπως η Rheinmetall, η Thales και η Leonardo έχουν αυξήσει τη χρηματιστηριακή τους κεφαλαιοποίηση μεταξύ 2021-2025 από 200% έως 1900%. Και πώς να μην βλέπουν τα κέρδη τους να αυξάνουν, όταν – σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου της Ε.Ε. – το 2024 οι αμυντικές δαπάνες των κρατών μελών ανήλθαν σε 343 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση για 10^ο συνεχόμενο έτος και το 2025 αναμένεται ότι θα ανέλθουν στα 381 δισ. ευρώ (αύξηση 150% μεταξύ 2020-2025), με προοπτικές περαιτέρω αύξησης μέσω των μηχανισμών SAFE και Readiness 2030 σε βάρος άλλων κοινωνικών αναγκών. Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση ως προς την ύπαρξη τέτοιων

«εγχώριων», έστω μικρότερων, συμφερόντων...

Η αλλαγή του χρόνου σημαδεύτηκε με γεγονότα που άλλες εποχές θα φαίνονταν αδιανόητα. Ο «Πρόεδρος της Ειρήνης» αποφάσισε να συλλάβει τον Πρόεδρο μια άλλης χώρας και να τον «προσαγάγει σε δίκη» στην δική του χώρα. Δήλωσε, δε, χωρίς κανένα πρόσχημα, για να μην υπάρχει καμμιά αμφιβολία για τις πραγματικές επιδιώξεις, ότι οι αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου θα εγκατασταθούν στην Βενεζουέλα. Και η ωμή καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, για ακόμη μία φορά; Μα ποιος ασχολείται; Η ανθρωπότητα πρέπει να πειστεί με παραδειγματικό τρόπο ότι ο  Νόμος του Ισχυρού θα επιβάλλεται, με κάθε τρόπο. «Πρόθυμη», για μια ακόμη φορά η ελληνική κυβέρνηση, δηλώνει ότι δεν είναι ώρα να εξεταστεί η νομιμότητα (!), ξέροντας βέβαια πολύ καλά ότι η  κατάλυση του Διεθνούς Δικαίου, πέραν των άμεσων επιπτώσεων στο Κυπριακό, ανοίγει τους ασκούς του πολέμου, παντού. Όσοι αναρωτιούνται πώς προετοιμάστηκαν οι μεγαλύτερες τραγωδίες της ανθρωπότητας, όσοι απορούν γιατί άραγε δεν υπήρξε κανένα φρένο που να τις σταματά πριν συμβούν, δυστυχώς μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα από το πώς εξελίσσονται τα πράγματα σήμερα.

Αλλάζοντας κλίμακα, αλλά όχι πολιτική συμπεριφορά, το 2025 έκλεισε με μια ακόμη «θριαμβευτική επιτυχία» της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια. Διέγραψε εν μία νυκτί, πάνω από 300.000 φοιτητές και φοιτήτριες από τα πανεπιστήμια. Κάποιοι, ίσως, να είχαν εγκαταλείψει τα όνειρα της νιότης τους για σπουδές. Η πραγματικότητα έχει πολλές φορές τον δικό της άγριο τρόπο να ψαλιδίζει όνειρα, να προσγειώνει ανώμαλα, ειδικά τους αδύναμους. Κάποιοι έκαναν σποραδικές προσπάθειες να συνεχίσουν στο μέτρο του δυνατού, κάποιοι μπορεί να ήθελαν να έχουν μια χαραμάδα ανοιχτή στο όνειρο τους για σπουδές. Άλλωστε, δεν είναι και λίγα τα παραδείγματα αυτών που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους σε μια άλλη φάση της ζωής τους. Και το γιόρτασε μαζί τους όλος ο κόσμος, σαν μια νίκη της ελπίδας και της προσπάθειας, σαν μια νίκη της γνώσης ως αυταξίας, πέραν της χρήσης της. Σε κάθε περίπτωση δεν υπήρχε κανένα ουσιαστικό «κόστος» για το εκπαιδευτικό σύστημα. «Έπρεπε», όμως, να συνθλιβούν, να νοιώσουν «εκπαιδευτικά απόβλητα», να νοιώσουν κοινωνικό «βάρος», για να εμπεδώσει η κυβέρνηση την εικόνα «του νόμου και της τάξης», να τροφοδοτήσει και τροφοδοτηθεί από τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, που καθόλου ανεξήγητα ζητούν διαρκώς ένα όλο και σκληρότερο «μάθημα στους νέους»...

Τα αποτελέσματα των εκλογών στον Σύλλογο Μελών ΔΕΠ ΕΜΠ χάρισαν χαμόγελα αισιοδοξίας σε όλους όσοι θέλουν έναν σύλλογο ζωντανό, ενεργό και αδέσμευτο.
Δεκάδες συνάδελφοι γράφτηκαν το τελευταίο διάστημα στον Σύλλογο – αρκετοί ειδικά για αυτό τον λόγο. Η συμμετοχή στις εκλογές του Συλλόγου ήταν μαζική, πάνω από 90% επί των μελών του Συλλόγου – περίπου 65% επί του συνόλου. Μπορούμε και καλύτερα, αλλά ας θυμόμαστε ότι οι γενικές εκλογές στη χώρα βγάζουν κυβερνήσεις με 50% συμμετοχή.
Οι Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι ενισχύθηκαν σημαντικά σε αριθμό ψήφων (αύξηση 50%) και σε ποσοστό (3%). Ενισχυμένη είναι και η ΔΗΠΑΚ, ενώ μια νέα αγωνιστική παράταξη εκπροσωπείται στο νέο ΔΣ. Η Α-ΚΙΜΔΕΜΠ είχε σημαντική μείωση στο ποσοστό της. Συνολικά, οι αγωνιστικές δυνάμεις στο Σύλλογο του ΕΜΠ πλησιάζουν το 60%.
Στα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, όταν η Α-ΚΙΜΔΕΜΠ είχε απόλυτη πλειοψηφία, ακόμη και οριακή, ο Σύλλογος χρησιμοποιήθηκε με υπεροψία, συχνά απροσχημάτιστα, ως παρακολούθημα της διοίκησης και της κυβέρνησης, δυστυχώς. Σήμερα, διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις να αλλάξει σελίδα, να κερδίσει το ανοιχτό στοίχημα του να εκπροσωπεί πραγματικά τα συμφέροντα των συναδέλφων.
Οι Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι ΕΜΠ καταλαβαίνουν ότι η σημαντική ενίσχυσή τους αφορά, κυρίως, στο μείζον πρόβλημα της επανενεργοποίησης του Συλλόγου. Και δεν θεωρούμε ότι όσοι μας στήριξαν συμφωνούν σε όλα μαζί μας. Άλλωστε, ούτε εμείς συμφωνούμε όλοι σε όλα! Το θεωρούμε όχι μόνο απόλυτα φυσιολογικό, αλλά πηγή δύναμης και ζωής. Αμέσως μετά τις γιορτές, θα καλέσουμε σε ανοιχτή συζήτηση όλους και όλες, κι αυτούς που μας στήριξαν και αυτούς που θέλουν να μας γνωρίσουν καλύτερα, για να διαμορφώσουμε μαζί τις κρίσιμες θέσεις στην κατάσταση όπως διαμορφώνεται σήμερα αλλά και για το αύριο του ΕΜΠ και του ελληνικού Δημόσιου πανεπιστημίου.

Για την λειτουργία του ΣΔΕΠ ΕΜΠ, η κεντρική μας ιδέα είναι αυτή με την οποία παρουσιάσαμε τις θέσεις μας προεκλογικά, για ένα Σύλλογο που παλεύει και αλλάζει...