Η αλλαγή του χρόνου σημαδεύτηκε με γεγονότα που άλλες εποχές θα φαίνονταν αδιανόητα. Ο «Πρόεδρος της Ειρήνης» αποφάσισε να συλλάβει τον Πρόεδρο μια άλλης χώρας και να τον «προσαγάγει σε δίκη» στην δική του χώρα. Δήλωσε, δε, χωρίς κανένα πρόσχημα, για να μην υπάρχει καμμιά αμφιβολία για τις πραγματικές επιδιώξεις, ότι οι αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου θα εγκατασταθούν στην Βενεζουέλα. Και η ωμή καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, για ακόμη μία φορά; Μα ποιος ασχολείται; Η ανθρωπότητα πρέπει να πειστεί με παραδειγματικό τρόπο ότι ο Νόμος του Ισχυρού θα επιβάλλεται, με κάθε τρόπο. «Πρόθυμη», για μια ακόμη φορά η ελληνική κυβέρνηση, δηλώνει ότι δεν είναι ώρα να εξεταστεί η νομιμότητα (!), ξέροντας βέβαια πολύ καλά ότι η κατάλυση του Διεθνούς Δικαίου, πέραν των άμεσων επιπτώσεων στο Κυπριακό, ανοίγει τους ασκούς του πολέμου, παντού. Όσοι αναρωτιούνται πώς προετοιμάστηκαν οι μεγαλύτερες τραγωδίες της ανθρωπότητας, όσοι απορούν γιατί άραγε δεν υπήρξε κανένα φρένο που να τις σταματά πριν συμβούν, δυστυχώς μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα από το πώς εξελίσσονται τα πράγματα σήμερα.
Αλλάζοντας κλίμακα, αλλά όχι πολιτική συμπεριφορά, το 2025 έκλεισε με μια ακόμη «θριαμβευτική επιτυχία» της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια. Διέγραψε εν μία νυκτί, πάνω από 300.000 φοιτητές και φοιτήτριες από τα πανεπιστήμια. Κάποιοι, ίσως, να είχαν εγκαταλείψει τα όνειρα της νιότης τους για σπουδές. Η πραγματικότητα έχει πολλές φορές τον δικό της άγριο τρόπο να ψαλιδίζει όνειρα, να προσγειώνει ανώμαλα, ειδικά τους αδύναμους. Κάποιοι έκαναν σποραδικές προσπάθειες να συνεχίσουν στο μέτρο του δυνατού, κάποιοι μπορεί να ήθελαν να έχουν μια χαραμάδα ανοιχτή στο όνειρο τους για σπουδές. Άλλωστε, δεν είναι και λίγα τα παραδείγματα αυτών που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους σε μια άλλη φάση της ζωής τους. Και το γιόρτασε μαζί τους όλος ο κόσμος, σαν μια νίκη της ελπίδας και της προσπάθειας, σαν μια νίκη της γνώσης ως αυταξίας, πέραν της χρήσης της. Σε κάθε περίπτωση δεν υπήρχε κανένα ουσιαστικό «κόστος» για το εκπαιδευτικό σύστημα. «Έπρεπε», όμως, να συνθλιβούν, να νοιώσουν «εκπαιδευτικά απόβλητα», να νοιώσουν κοινωνικό «βάρος», για να εμπεδώσει η κυβέρνηση την εικόνα «του νόμου και της τάξης», να τροφοδοτήσει και τροφοδοτηθεί από τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, που καθόλου ανεξήγητα ζητούν διαρκώς ένα όλο και σκληρότερο «μάθημα στους νέους».
Κι όμως, παρά την αγριότητα των κρατούντων, η αντίσταση, η αξιοπρέπεια, η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά εν ολίγοις, βρίσκει τρόπο να διαπερνά τα σύννεφα και να ρίχνει φως. Στις γιορτές τα τρακτέρ ήταν στους δρόμους. Η κυβέρνηση απέτυχε να μετατρέψει τον κοινωνικό αυτοματισμό σε όπλο της. Ίσως, γιατί ο θυμός, ειδικά μετά την προκλητικότητα των «φραπέδων» και των «χασάπηδων» σε πανελλήνια μετάδοση, είναι πολύ βαθύς, και όχι μόνο στους αγρότες αλλά σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Στα καθ’ ημάς, οι εκλογές στο Σύλλογο έδειξαν πως δεν δικαιούνται να μιλάνε στο όνομά μας όσοι ποδοπατούν βάναυσα την ανεξαρτησία και τις δημοκρατικές παραδόσεις του ΕΜΠ. Και ακόμη, μαζί με εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, νοιώσαμε χαρά, όταν στην Νέα Υόρκη, στην Μητρόπολη του σύγχρονου άγριου κόσμου, οι «από κάτω» έβγαλαν, ενάντια σε θεούς και δαίμονες, τον δικό τους Δήμαρχο, ο οποίος δεν δίστασε να ονομάσει, άμεσα, την επέμβαση Τραμπ στην Βενεζουέλα «ενέργεια πολέμου».
Καλή μας χρονιά, λοιπόν, συναδέλφισσες και συνάδελφοι!
Και, βέβαια, για όλες και όλους μας ισχύει το «συν Αθηνά και χείρα κίνει»!
Προσφατα Σχολια